Dąb zawsze wywierał na człowieku duże wrażenie poprzez swój majestat i dostojny wygląd. W krajach słowiańskich był poświęcony najwyższemu bogu - Perunowi. Cześć okazywano drzewom jako siedzibie bóstwa


Stare, rozrośnięte dęby zawsze darzono dużym szacunkiem. Szczególnie potężne egzemplarze nazywano często "gospodarzem lasu". Bardzo często dęby opisywane były w legendach i podaniach. Również w praktykach magicznych postrzegany był jako dający siłę i zdrowie.


W przeddzień Nowego Roku kolędnicy przynosili do domów gałązkę dębu z uschniętymi liśćmi. Uschnięte liście nie odpadały od gałązki, więc przypisywano im magicznąmoc.


Nawet dzisiaj, pomimo upadku średniowiecznych zabobonów, dąb wzbudza w nas szczególne odczucia.