Drewno dębu
Biel jest średnio twarda. Twardziel natomiast jest bardzo twarda i odporna na ścieranie. Przewyższa ona wszystkie drzewa w Europie jeśli chodzi o wytrzymałość i trwałość. Najczęstszymi wadami drewna są: przebarwienia, pęknięcia, krzywizny oraz zgnilizny. Drewno zatopione w wodzie, po kilkuset latach przybiera czarną barwę. Mimo to nie traci wiele z wytrzymałości. Za to uzyskuje wysoką wartość przy produkcji stylowych mebli oraz w zdobieniach. Drewno dębu składa się z naczyń, włókien drzewnych, promieni drzewnych, cewek włóknistych i z miękiszu drzewnego.
Dąb rosnący swobodnie ma szeroką koronę. Korona najpierw jest kulista, a potem kopułowata. Ma krótki pień (ok 3 m) a konary są grube i rozłożyste. Liście układają się skrętolegle, ogonki u liści są krótkie. Dąb jest rośliną wiatropylną. Kwitnie od końca kwietnia do końca maja, jednocześnie rozwijają się liście. Owoce dębu to potocznie tzw. żołędzie, mają kształt walcowaty z zaokrąglonymi bokami. Drzewo, które rośnie swobodnie pierwsze owoce ma po ok 50 latach, w zwarciu ok 70 lat. Korzenie w zależności od gleby są palowe lub powierzchniowe. Dzięki mocnym korzeniom dęby potrafią się oprzeć nawet bardzo silnym wiatrom.